Weegbree: een typisch onkruid dat op erg veel plaatsen voorkomt, maar waarvan niemand de naam kent. Nu ja, onkruid is niet de juiste term. "Geneeskrachtig en voedzaam kruid" is beter geformuleerd.

Weegbree is rijk aan vitaminen, mineralen en antioxidanten en groeit bijna overal, het is een makkelijke plant. Soms zelfs té makkelijk, want die verspreid zich behoorlijk snel. Zet één plantje in je voortuin en na enkele jaren, bloeit het in heel de wijk.

Bij deze een eenvoudig recept voor soep van weegbree.

Wat heb je nodig: een grote bos (liefst jonge) blaadjes, 1 stevige ajuin, vet (reuzel of boter of margarine of olijfolie), halve knolselder, 3 aardappels, 1 liter water, bouillon (zelfgemaakt of een blokje of kruidenzout), peper.
Aan de slag: De blaadjes goed spoelen en samen met de ajuin, knolselder en aardappelen klein snijden. Het vet verhitten en ajuin fruiten, dan aardappel en knolselder stukjes erbij en even meebakken. Water en kruiden erbij en aan de kook brengen. Op laag vuur 10 minuten pruttelen. Weegbree toevoegen en nog 5 minuten garen. Goed mixen en afkruiden. Klaar.

Suggesties
✓ De bladeren van oudere weegbree zijn wat bitterder, pluk ze jong of voeg er een mix van andere planten/kruiden aan toe zoals lavas, eeuwig moes, dovenetel of duizendblad. Niet toevallig allemaal ‘onkruid’…
✓ Bouillonblokjes domineren soms de smaak en hebben dikwijls nogal wat verdachte toevoegingen, beter is je eigen gemaakte bouillon of gewoon kruidenzout te gebruiken.
✓ Een variante is net voor je ze opdient er een beetje room door te roeren.

Net nu staat de weegbree overvloedig (en in bloei), dus plukken maar!

Warme groet,

PrepTalk
Wouter en Mepi

Stel je voor zeg, PrepTalk schrijft wat over voetbal... en dat terwijl wij twee geen énkele match gekeken hebben en dat we het van vrienden moesten horen dat het WK zou beginnen... Laten we het dus kort houden en ons tot de essentie beperken.

We beginnen met een dikke DANKJEWEL te zeggen aan die populaire Noorse speler Haaland. Hij is er in zijn eentje in geslaagd een nerveus onderwerp van gesprek te zijn in de raden van bestuur van grote voedingsconcerns en op de hoofdredacties van alle mogelijke publicaties over voeding. 

De reden is duidelijk: hij is een absolute topatleet, hij eet supergezond en die twee zaken kan je niet los van elkaar zien. Hoe komt het dan dat die ter sprake komt bij de grote bazen van voedingsbedrijven? Omdat hij voeding tot zich neemt, die tegen alle zogezegde regels van gezonde voeding in gaat. Hij eet géén "processed food", drinkt liters rauwe (onverwarmde) melk, eet bergen vlees mét het vet er nog aan, orgaanvlees, massa's eieren, etc... Die man eet zoals de boeren op het land 100 jaar geleden aten: super gezond krachtvoer. En, belangrijker, de héle wereld spreekt over hem. Het WK heeft hem en zijn voedingsgewoontes op de kaart gezet.

De producenten van "klaargemaakt voedsel" (margarines, zuivel, koekjes, smeersalades, etc...) beseffen dat door het "zichzelf zijn" van Haaland (hij is immers NIET aan een marketing contract gebonden), hun omzet wel eens een deuk zou kunnen krijgen. En de hoofdredacties van al die voedingsmagazines die door die producenten zwaar gesponsord worden, gaan zweten, omdat ze het Haaland verhaal niet kunnen brengen zonder advertentie inkomsten te verliezen. Hà!

En weet je, wij twee zijn daar érg blij mee. We gaan zelf ook rauwe melk tanken bij de boer in de buurt, we hebben alle margarines vervangen door zuivere roomboter en reuzel (die we nog zelf maken ook). Daarbovenop komt dan nog het compliment dat we daarvoor van onze huisarts gekregen hebben. Die eet ook niet uit de ruif van de grote concerns en focust op échte voeding.

Samengevat: Hoera! Leve Haaland! Moge de Noren de wereldbeker winnen!

Warme groet,

PrepTalk
Wouter en Mepi

Het is in elke keuken aanwezig, dikwijls naast de fles olijfolie, of in het slechtste geval tussen de flessen vloer reiniger en Marseille zeep. Het is een van de meest veelzijdige vloeistoffen die je in je keuken of bergkast kan hebben en meer nog: het is een lieveling van je budget… een gewéldige kandidaat om een PrepTalk post over te maken...

Enkele voorbeelden:
✓ Gebruik het als glansmiddel in je vaatwasser. Véél goedkoper dan de chemie uit de supermarkt.
✓ Azijn is een zuur, het lost kalk op. Te gebruiken als ontkalker in je douche, in je koffiezet en aan je kranen. Wel goed naspoelen uiteraard.
✓ Het is de basis voor je eigen kruidenazijn. Knip de (mooie) bloemen van je bieslook af, doe ze in een grote bokaal en vul die op met azijn. Een maand later filter je dat en heb je een geweldige gratis smaakmaker. Maak daar maar eens vinaigrette of mayonaise mee. Materiaal voor sterrenkeukens.
✓ In combinatie met baking soda is het een zeer krachtige ovenreiniger. Strooi baking soda op de te reinigen plekken, breng met een plantensproeier er azijn op aan en laat maar inwerken. Herhalen tot de plekken weg zijn.
✓ Ontstopper van de gootsteen. Giet enkele lepels droog baking soda poeder in het putje en kap daar dan azijn op. Enkele minuten lekker laten bruisen en dan doorspoelen. Véél goedkoper dan ontstopper.
✓ Vul een afsluitbare emmer met azijn, doe daar een hoop schillen van citroen, sinaasappel, pompelmoes of mandarijn in en laat dat zes weken trekken. De azijngeur zal sterk verminderd zijn en na het zeven is de vloeistof een goeie allesreiniger geworden. Ideaal om in je badkamer en keuken mee aan de slag te gaan. Check! Let wel even op met natuursteen zoals marmer, azijn is immers een zuur…

Deze azijn tip staat op pagina 19 van ons boekje "Rijk Leven Met Een Klein Budget". Zin in meer? Kijk hier.

Warme groet!

PrepTalk
Wouter en Mepi

Verleden week hadden we het over de brandnetel. Ook de paardenbloem is een van de meest gekende onder de noemer “onkruid”. Het is één van de eerste mooie bloemen die je ziet na de winter, een van de eerste bronnen van voedsel voor de bijen na de koude periode. En ja, dit is een duidelijke hint om ze, net als wij in onze tuin, te laten staan. 

De vele bijnamen die het plantje heeft (zoals pisbloem, molsla of konijnenblad) duiden op de werking ervan zoals die vroeger goed gekend was. De paardenbloem heeft met name van oudsher een reputatie als vocht afdrijvend middel; het gebruik ervan stimuleert de nieren en dus je urineproductie.

Moeder natuur heeft ons met de paardenbloem een groot geschenk gegeven. De plant zit vol ijzer, vitamines, mineralen, eiwitten, spoorelementen en antioxidanten.

Het blad van de paardenbloem is volledig eetbaar en kan net zoals andere bladgroenten in je keuken verwerkt worden. Enkele ideetjes:

Thee: Bladeren goed spoelen, in stukjes hakken en er kokend water over gieten. 10 minuten laten trekken. Klaar. Geeft een heel specifieke smaak, wij suggereren de blaadjes te mengen met andere kruiden om een wat meer gebalanceerde smaak te krijgen.

Rauw in salades: gebruik het zoals rucola. Doe enkele goed gewassen bladeren in stukjes bij in een salade samen met andere bladgroentes. Wil je de smaak eerder subtiel toevoegen? Snij dan de stukjes heel klein.

Gestoofd: Zorg voor een stevige hoeveelheid blad, was het grondig schoon en stoof het net zoals spinazie. Afkruiden naar smaak.

In stoemp: Het blad geeft je een heerlijke variante op de klassieke stoemp. Snij de bladen in kleinere stukken, stoom ze gaar en vermeng ze in de aardappelpuree samen met je andere favoriete stoempgroenten. Succes verzekerd. 

Smoothiebowl: Een handje paardenbloembladeren, een handje spinazie, een bevroren banaan in stukjes, een peer en een stukje komkommer. Alles in stukjes snijden en de blender in. Klaar. Je kan het in de serveerkom versieren met stukjes vers fruit en stukjes noten. Smoothie te dik? Voeg wat water toe.

Kortom: leve de paardebloem!

Warme groet,

PrepTalk
Wouter en Mepi

Dat er taalverschil is tussen Vlaanderen en Nederland is al een tijd duidelijk. Een zwaar onderschat verschil, dat wel. En, typisch, in wat ze boven de grens "de Randstad" noemen, vinden ze hun taaltje superieur ten opzichte van het Vlaams. Maar daar gaan we het nu niet over hebben.

Ajuinen dus. Of, nog specifieker, de schil ervan. Dat verdroogde velletje dat je er eerst afhaalt, voor je met de meer sappige lagen wat gaat doen in je keuken. Je leest het goed: de schil ervan.

Laat nu die schil een geweldige bron zijn van quercetine. Que watte? Quercetine. Dat is een natuurlijke flavonoïde, een plantaardige stof met sterke antioxidante eigenschappen. In mensentaal: goed voor je lijf en leden. 

Even breed bekeken: De hoogste concentraties van die quercetine vind je in ajuinen (vooral in de rode, met name in de schillen); appelschillen; kappertjes, broccoli, boerenkool; rode wijn, citrusvruchten en mindere mate in peterselie, dille en koriander

We hadden hier dus promotie kunnen maken voor rode wijn, maar dat gaan we niet doen. We blijven bij ajuinschillen als topic van deze week. Rode wijn is ook iets duurder dan die schillen en er zit wat minder van dat stofje in, dus we blijven compatibel met de geest van onze blog. 

Zelfs de westerse farma heeft ontdekt dat schillen van rode ajuin (door die aanwezigheid van Quercetine) de effecten vertonen van een antioxidant en dat ze ontstekingsremmend werken. Hoera! Alle andere effecten mogen we hier niet vernoemen, want de studies daarrond werden niet gepubliceerd. Je mag een halve keer raden waarom. Toch blij dat zelfs Grok toch die effecten weet op te sommen.

De twee meest eenvoudige manieren om de schillen van ajuinen te "consumeren" en via die weg de Quercetine binnen te krijgen zijn thee en bouillon.

De thee (simpelste)
Spoel de gedroogde schillen van 2-4 uien, liefst rode; breng die langzaam aan de kook in een halve liter water; laat dat 10 à 20 minuten zachtjes koken. De smaak zal sterker worden naargelang het langer kookt. Dan zeven en warm drinken. 
Als smaakmaker kan je er een schijfje citroen, een beetje honing of wat gember aan toevoegen.
We suggereren 1 tas thee per dag, bij voorkeur ’s avonds, er van te drinken.

Bouillon
Verzamel de gedroogde schillen van ± 6-8 ajuinen, liefst rode, de gewone gele mag ook, vermijdt de witte ajuin. Als (aanbevolen) variante kan je er ook de schillen van knoflook aan toevoegen, alsook wat wortel, prei en selder. Nadat je de schillen goed proper gemaakt hebt, doe je ze in 1-1,5 liter water en voeg je er kruiden bij. We suggereren peperkorrels, laurierblad, tijm en uiteraard anderen naar smaak. Dat mengsel breng je aan de kook en laat je 30-40 minuten zachtjes sudderen. Zo trek je de werkzame stoffen uit de groenten en kruiden. Daarna zeef je het en kan je het gebruiken als basis voor soep, risotto en sauzen of drink je het gewoon als bouillon.

Bouillon poeder
Droog de (schoongemaakte) schillen in de oven op 80-100°C tot ze helemaal bros zijn; maal ze dan fijn in een blender; gebruik het poeder als smaakmaker in soepen, dressings of sauzen.

En, recht vanuit het gezond verstand: Gebruik liefst onbespoten uien uit de eigen tuin, of biologische uit de winkel (die hebben minder pesticiden op de schil). De gedroogde schillen bewaar je best in een goed afgesloten pot of zakje op een droge plek.

Smakelijk!

Warme groet,

PrepTalk
Wouter en Mepi

Als kind hoorden we het al : “die plant is onkruid, weg ermee”. Hoe dikwijls heb je dat al gehoord? Tenzij je natuurlijk zoon of dochter bent van een wijze kruidenvrouw/man of van een stel ouders die kennis van de natuur op hoog niveau hadden. In deze post geven we je wat inzichten over onkruid dat niet enkel je smaakpapillen streelt, maar vooral je budget liefheeft.

Om er ééntje te noemen: wat werd vroeger gezegd als je in de brandnetels terecht was gekomen en je handen of benen sterk prikten? Juist: “Dat is goed tegen de reuma.” 

Je leest het tussen de regels: we vragen je om je oordeel over onkruid even op pauze te zetten en de mogelijkheid te overwegen om je eetgewoonte extra horizonten te doen verkennen. Amusant, leerrijk, gezond en gratis, maar vooral: lekker.

Brandnetel is veruit de meest gekende onder de noemer “onkruid”. De meest verspreide ook, er zijn weinig plekken waar die niet te zien is, tenminste, op plekken waar niet chemisch gesproeid wordt en de natuur haar gang mag gaan…

Zijn stekelige eigenschappen maken dat de brandnetel bij de minst geliefde “onkruid” planten is. Begrijpelijk wel, maar niet terecht. Wij hebben in onze tuin bewust enkele hoekjes die we laten verwilderen en waar we onze brandnetel (en het zaad ervan) oogsten.

Laten we eens dat plantje vanuit een ander perspectief bekijken. Wat zien we dan? Het is erg voedzaam en zit tjokvol goeie stofjes die ons lichaam goed gebruiken kan. In de alternatieve voedings-circuits heeft het zelfs het predicaat “superfood” opgeplakt gekregen en ja, ook de medicinale eigenschappen zijn legio. 

Een greep uit de mogelijkheden: Van het blad kan je thee zetten en soep maken; van de wortel kan je eveneens soep, maar ook pesto en, jawel, chips maken; het zaad ervan is regelrechte superfood. Gewoon drogen en aan je maaltijden toevoegen. Geen recept nodig! Medicinaal heeft het eveneens een boel interessante eigenschappen (het recept voor brandnetel zalf vind je op pagina 121 van ons PrepTalk boek)

Eerst wat over de brandnetel zelf: 
Brandnetel is rijk aan vitamines A, C en K en mineralen zoals ijzer en calcium. Het ondersteunt je gezondheid op velerlei manieren. Het is een ontstekingsremmer en het heeft antihistaminicum eigenschappen, die symptomen van hooikoorts, zoals niezen, jeuk en een loopneus, kunnen verlichten. Daarenboven ondersteunt het de spijsvertering en stimuleert het je vochtafdrijving en je nierfunctie.

Wil je er thee van zetten, hou dan rekening met het volgende:
Hoe jonger de geplukte blaadjes, hoe zachter de smaak. Pluk ineens een grote hoeveelheid en hang ze te drogen. Zo heb je ook in de winter er gebruik van. Het stekelige van de brandnetel verdwijnt 24 uur na het plukken. Zo kan je het verder verwerken zonder handschoenen aan. En, uiteraard, gebruik je gezond verstand als je brandnetels plukt, dus niet langs de weg of in een weide met vee.

Eenvoudige thee:
Pluk de jonge blaadjes, giet er wat kokend op, laat 5 minuten trekken. Doe eventueel een lepeltje honing erdoor als je dat lekkerder vindt. Klaar! Je kan natuurlijk ook extra creatief zijn en het combineren met andere kruiden, zoals de bloemen van de paardenbloem.

En dan nu de soep: Brandnetel soep smaakt bijna als spinazie, maar je moet er niet voor naar de winkel. En niemand verwacht van deze lekkere romige soep dat die voortkomt uit de stekelige blaadjes van de brandnetel. 
Nodig: 400g verse jonge toppen brandnetel, klontje ongezouten echte (room)boter of reuzel, fijngesneden ajuin, 2à3 teentjes look, 2 aardappelen, 1 liter groentebouillon, zout en peper.

Aan de slag: De blaadjes goed spoelen en fijnhakken. Fruit de fijn geperste look en de ajuin in de boter. Bouillon toevoegen, daarin de blaadjes en de geschilde en in stukjes gesneden aardappels. Kook tot de aardappels gaar zijn. Goed mixen, zout en peper toevoegen en net voor opdienen de room erdoor mengen. Klaar.

Enkele suggesties bij de soep:  
Zoals elke verse soep bewaart deze slechts 2 dagen in je koelkast.
Als je er een grotere hoeveelheid maakt om te wecken, doe er dan géén room in. Doe de room er pas bij net voordat je de bewaarde geweckte soep later opgewarmd hebt en opdient. (uitleg en recepten om te wecken vind je vanaf bladzijde 81 in ons boek.
Je kan er een klein scheutje citroensap doorroeren om een fris element aan de smaak toe te voegen. 
Versieren kan uiteraard met wat peterselie, bieslook of een paar fijn gesnipperde stukjes paprika. Wil je een extra kleur effect in je groene soep, dan kies je voor wat blaadjes van de paardenbloem (geel) of daslook (wit). 

Smakelijk!

Warme groet,

PrepTalk
Wouter en Mepi

Deze keer een stuk over oude kennis die zowel je portemonnee als je gezondheid een boost geeft.

Je kent dat fenomeen misschien wel: je surft wat rond op het web en ineens vliegt er een artikel voorbij over een oude wijsheid die zo simpel is dat je je afvraagt waarom we het in godsnaam vergeten zijn. Deze keer gaat het over zuiver koper. Je weet wel, dat rode metaal waar je overgrootmoeder waarschijnlijk nog kennis over had. En je kent ons, dus dit gaat niet over dure pilletjes van de grote farma jongens, we halen terug boven wat de (onafhankelijke) wetenschappers en de geschiedenis ons vertellen (en uiteraard wat je zelf goedkoop kan toepassen). 

Koper als natuurlijke killer (met een duur woord: het oligodynamisch effect): 

Eeuwenlang wisten onze voorouders het al: koper doodt bacteriën, virussen en schimmels als een stille ninja-style zuiveraar. Zelfs in piepkleine hoeveelheden (koper-ionen die in water oplossen) gaan die beestjes eraan. Yes! Uit historische geschriften leren we dat de Egyptenaren, Grieken en Romeinen hun drinkwater al in koperen vaten gooiden omdat ze het effect ervan kenden. En honderd jaar geleden introduceerden veel grote ziekenhuizen in Europa opnieuw dat gebruik. Resultaat? Minder buikloop en infecties onder de patiënten. Je kan zelfs oude illustraties vinden die tonen dat patiënten uit koperen bekers dronken. En vandaag, in het jaar 2026, is het in de Ayurvedische traditie nog altijd standaard om water ’s nachts in een koperen pot te laten staan.  

Onafhankelijke studies bevestigen dit gewoon: water uit een koperen beker of pot na enkele uren is een pak schoner. En in sommige ziekenhuizen vandaag zien we koperen oppervlakken die ziekenhuisbacteriën met 90%+ verminderen. 

Extra voordelen voor de slimme PrepTalk lezer (en alle anderen): 

Koper is ook een essentieel spoormineraal. Het helpt bij de aanmaak van rode bloedcellen, ondersteunt je antioxidant-systeem, houdt je bindweefsel stevig en geeft je immuunsysteem een duwtje. Kortom: geen wondermiddel, maar een nuttige sidekick voor wie bewust leeft.  

Hoe pas je dit vandaag op budget vriendelijke manier toe?  Gelukkig hoef je geen fortuin uit te geven aan een fancy wellness-set. Bij deze enkele praktische, goedkope (uitgeteste) ideeën:  

- Koop een zuivere koperen beker of kleine pot (zoek op websites zoals Marktplaats, tweedehands of vind het in een gespecialiseerde winkel voor €10-25. Let wel, het moet zuiver koper zijn, geen legering met veel nikkel of andere rommel.  
- Koperwater maken: Spoel je beker goed om (met citroen en zout eerst reinigen). Vul ’s avonds met gefilterd of kraanwater en laat ’s nachts of 6-8 uur staan. ’s Morgens opdrinken. Begin met 1 à 2 glazen per dag – overdrijf niet, want te veel koper is ook niet leuk.  
- Extra hygiëne hack: Gebruik een koperen munt of klein plaatje in je waterfles of waterkan voor onderweg. Of poetst je snijplanken en keukengerei af en toe met een koperen doekje.  
- Wondjes en huid: Een proper stukje koper tegen een klein wondje (of gewoon het water gebruiken om te spoelen) kan infecties helpen voorkomen. Typisch “Old School”, maar heel effectief. 

En zoals steeds: Alles met mate. Te veel koper is toxisch (net zoals drie eieren per dag heel gezond is, maar twintig per dag écht niet), dus luister naar je lichaam en forceer niets. Mensen met de ziekte van Wilson (degeneratio hepatolenticularis) laten dit beter links liggen. Begin klein en gebruik altijd proper, zuiver koper.  

Kortom: een eeuwenoud trucje dat perfect past in een leven van zelfvoorziening en slim besparen. Goedkoop, natuurlijk en verrassend effectief.  

Heb jij al ervaring met koper water? Deel het gerust in de comments – we zijn benieuwd naar jullie hacks!  

Warme groet,  

PrepTalk
Wouter & Mepi

(met deze keer dank aan Grok voor de wetenschappelijke details)

Meestal hoor je wat schamper gelach als men het heeft over die speciale restaurants in China, waar eieren van enkele honderden jaren oud op het menu staan. Zelf weten we ook niet of het echt waar is, of een verzonnen verhaal. Wat we wél weten is dat eieren makkelijk meer dan een jaar bewaren zonder slecht te worden.

Dus nog iets van voeding dat je zonder elektriciteit kan bewaren. En dan nog wel gezonde voeding. Je gelooft dat fabeltje toch niet meer dat eieren slecht zouden zijn voor je hart en bloedvaten? Maar dat is voor een andere keer. Terug naar lang bewaren.

Weetje: eieren die je in de supermarkt koopt zijn gewassen. En ze hebben (meestal) een stempel gekregen. Die twee dingen maken dat je ze enkel langer kan bewaren als ze hardgekookt zijn. Wie weet het nog: op de toog in elk café stond vroeger een schaal met hardgekookte eieren. Voor een zacht prijsje om tussen je pinten door ook wat andere maagvulling te hebben.

Koken is inderdaad, en dat weet iedereen, een manier om je eieren wat langer te bewaren. Maar als je die hardgekookte eieren écht lang wil bewaren, en dan bedoelen we maanden, tot zelfs meer dan een jaar, dan pel je ze en je doet ze in een bokaal met azijn en (naar smaak) kruiden. Een beetje zoals augurken. "Op 't zuur" zou bomma gezegd hebben. Het mooie daaraan is, dat je door toevoeging van de kruiden de smaak van de eieren kan beïnvloeden. En ook: als je bijvoorbeeld het sap van rode biet bij in de azijn doet, dan gaat de kleur voor een klein randje in het eiwit doordringen. Dan worden die eieren ideale schotel opsmukkers als je ze doorsnijdt en in partjes op de schotel legt die je opdient. Verrassend beeld en smaak!

Maar wat met rauwe eieren? Ook daar is een oplossing voor. Eén nadeel: de eieren moeten kakelvers zijn, recht uit het nest en ze moeten brandschoon zijn. Dus als je "schone" kippen hebt, of ze leggen in een schoon nest, is de kans het grootst dat je ze helemaal schoon aantreft. 
Zorg dat je gebluste kalk in huis hebt (zakje van één of vijf kg bij de doe-het-zelf zaak). Meng 30 gram daarvan in een liter schoon water en doe daar je verse schone ei(eren) in. Zorg dat de eieren altijd ondergedompeld blijven, dus je vult het vocht regelmatig aan met hetzelfde mengsel. Doe dat in een afsluitbare emmer (gratis te verkrijgen in de meeste café's die ook nootjes bij hun bier serveren, die moeten van die emmers af). In dat mengsel blijven die eieren ruim meer dan een jaar goed. Zonder koelkast, zonder elektriciteit, zonder invriezen. Check!

Gebruik je gezond verstand, dus als je na een jaar of zo eens een ei uit de emmer haalt, breek het dan eerst in een apart schaaltje, je weet maar nooit dat er toch een kleine vervuiling aanzat of dat het vanaf het begin al slecht was. Trouwens, dat doe je met verse eieren toch ook?

En nog eentje: stel, je lust graag omelet of roerei En je wil er een voorraad van aanleggen voor "je-weet-maar-nooit". Hoe doe je dat dan? Simpel: je weckt. Steriliseer kleine bokalen (kleinere confituurpotten bijvoorbeeld) zodat ze schoon zijn. Voor omelet klop je eieren tot een massa (niet al te hard), giet die in de glazen potten tot ongeveer 1cm onder de rand, doe het deksel erop en weck ze een uur op 100°C. Klaar. En roerei maak je 'als gewoonlijk' klaar en doe je ze dan pas in de schone potten om te wecken. Ook een uur op 100°C. Zo heb je in je voorraad omelet en roerei zitten die je na een jaar (of langer) nog kan eten. Best is om de glazen potten in te smeren met boter voor je je eieren er in doet, dat maakt het makkelijker loslaten als je het er later uit wil halen om te eten.
Tip: doe tijdens het klutsen van de omelet er kruiden naar smaak in. Of je maakt het wat extra speciaal door kleine stukjes ajuin, paprika of tomaat mee te klutsen.

Samengevat: eieren kan je op verschillende manieren erg lang bewaren. Ideaal als 'backup' voedsel of als je kippen in de winter niet leggen.

Geniet!

Warme groet,

PrepTalk
Wouter en Mepi

Wat een geweldige uitvinding. De koelkast. sommige soorten voedsel blijven er een pak langer eetbaar door. Mooi zo.

Maar hoe deden ze dat vroeger dan? Zonder elektriciteit? En kan dat nu nog? In het kader van zelfvoorziening is het nuttig dat eens van naderbij te bekijken. En enkele mythen te ontkrachten.

De gangbare gedachte is dat alles beter bewaart als je het koelt. Dat klopt echter niet voor bepaalde soorten voedsel. Laten we daar mee beginnen.

Vooreerst: tomaten
Tomaten verliezen in de koelkast sneller hun natuurlijke smaak en textuur. Het rijpingsproces stopt, waardoor ze een eerder flauwe smaak gaan krijgen.
Je bewaart verse tomaten het best op kamertemperatuur. Liefst op droge plek uit het zonlicht. Het beste is in een schaal op het aanrecht.
Wil je ze langer houden? Weck ze of maak er een saus of salsa van. Om ze slechts enkele dagen langer te houden, bewaar je ze met het steeltje naar beneden. Dat houdt het rotten langer tegen.

Ajuinen: die bewaren best als ze droog en goed geventileerd opgeslagen worden. In de koelkast worden ze door het hoge vochtgehalte zacht en gaan ze veel sneller schimmel ontwikkelen. De koude tast tevens de smaak aan, ze worden fletser.
Je bewaart ze best los in een luchtige voorraadkast. Vermijdt plastieken kommen, ga voor houten kratten of gaas zodat er voldoende lucht aan kan.
Vermijdt om ze vlak bij aardappelen te bewaren, omdat de gassen die ze afgeven ervoor kunnen zorgen dat beide sneller bederven. Een gepelde of gesneden ajuin wikkel je in huishoudfolie of in een luchtdichte bak in je koelkast.

Knoflook die je in je koelkast bewaart, gaat sneller uitlopen. Erger nog, ze verliest haar heerlijk scherpe smaak. Door het hoog vochtpercentage in een koelkast gaat de look sneller schimmelen en een rubberachtige structuur krijgen. Koelkast bewaren heeft met andere woorden een negatief effect op smaak en textuur van je look.
Waar bewaar je look best? Leg of hang de bollen op een koele, donkere en goed geventileerde plek. Bewaar ze in een netje of een mandje, uit de buurt van direct zonlicht en warmte. Dit was de methode voor er koelkasten waren en die werkt nog steeds.
De hele knoflookbollen kunnen meerdere maanden meegaan als ze op de juiste manier worden bewaard. Eenmaal ze gebroken zijn, bewaren de afzonderlijke teentjes een pak korter. Verbruik ze dan binnen enkele weken voor de beste smaak. Ideaal is natuurlijk om in een maaltijd een volledige bol te verwerken, zo heb je geen restjes en heeft de wijk geen last van vampiers… 😊

Komkommers zijn gevoelig voor koude temperaturen, waardoor ze wateriger kunnen worden en zachte plekken gaan vertonen. Bewaren in je koelkast gaat het bederven versnellen, waardoor ze vlugger een papperige textuur krijgen.
Bewaar komkommers op kamertemperatuur, bij voorkeur op een koele, droge plek. Houd ze uit de buurt van fruit zoals bananen en tomaten, omdat dit ze sneller doet rijpen en zacht worden.
Om de houdbaarheid van komkommers kortstondig te verlengen, wikkel ze in keukenpapier. Best is ze zo vers mogelijk te eten, dan zijn ze nog knapperig. Alternatief is er augurken van te maken. Bewaren in zuur (azijn) met kruiden. Héérlijk.

Noten. Redenen te over om ze buiten de koelkast te bewaren. Wat de meeste niet weten is dat ze geuren van andere voedingsmiddelen kunnen opnemen, waardoor hun smaak verandert. En, uiteraard, het vocht in de koelkast doet ze hun knapperige textuur verliezen. Niet doen dus. Noten bewaar je in een luchtdichte verpakking op een koele, donkere plek.

En tenslotte: Aardappelen. Door ze in de koelkast te bewaren, kan het zetmeel erin worden omgezet in suikers, waardoor ze bij het koken een meer korrelige textuur krijgen. En door de koude gaat de schil rimpelen en wordt het vruchtvlees donkerder. Om maar te zwijgen over de smaak. Conclusie: not done. Beter is ze te bewaren op een koele, donkere en droge plek. Gebruik geen plastic zakken, want die houden vocht vast en zorgen ervoor dat de aardappelen veel sneller bederven; gebruik in plaats daarvan een papieren zak of een mand. Bewaar ze uit de buurt van uien en knoflook, omdat de gassen daarvan ervoor kunnen zorgen dat beide sneller bederven.

Conclusie: Niet alle voedingsmiddelen horen in de koelkast. Sommige producten blijven langer vers en smakelijk door ze net buiten de koelkast op te slaan.

Warme groet,

PrepTalk

Wouter en Mepi

Lieve PrepTalk lezers, het is zover. Wat je in onze blog kan lezen is nu in boekvorm uitgebracht. We hebben de meest relevante blogposts gebundeld, er veel extra tips en recepten aan toegevoegd en er een kaft rond geplooid...

"RIJK LEVEN MET EEN KLEIN BUDGET - Deel 1" is het geworden.

Als je zelf wasmiddel wil maken zonder dat je je laptop ernaast wil houden, dan is dit boek natuurlijk een pak handiger. En daarbij geeft het je bij elk recept ruimte om nota's te maken voor je eigen variaties op de recepten, het is allemaal voorzien.

Vanaf nu online te koop bij Amazon (klik hier), vanaf 18 november ook op voorraad in de praktijk. Als je een gesigneerd exemplaar wil, kan je dat via ons bestellen. 

Kortom: wij trots op onze nieuwste creatie en we hopen dat jullie en je budget er blijer van worden, het boek verdient zich immers dubbel en dik terug.

Olà! Gaan die van PrepTalk die kant op? Wel, beslis zélf na het lezen van deze post... en ja, het gaat over komkommers...

Wat is één van de beste cadeaus die je je darmgestel kan geven? Gefermenteerde voedingswaren. Supergezond, licht verteerbaar, tjokvol voeding, eigenlijk alleen maar goed nieuws. Maar ja, dat woord "fermenteren" roept bij velen vragen op. Beelden van gistende brouwsels dagen op en nogal wat mensen (zeg "stadskinderen") halen hun neus op bij die gedachte.

Tijd dus om die heksen-achtige beeldvorming naar het verleden te bannen. We gaan het hier hebben over iets (a) heel gezond en (b) heel eenvoudig klaar te maken. Volg je nog? Het heet "picklen". Of ook "snelle groente fermentaties" of, nog nauwkeuriger, "tsukemono". Lap, een duur woord.... Hoe zeg je? "Tsukemono". Dat woord komt uit het Japans. En wij hebben dat woord gehaald uit een boek dat zo heet, geschreven door een top chef kok. Wij noemen hem gewoon Peter en wij (en onze smaakpapillen en ingewanden) zijn dankbaar dat we hem kennen.

En wat heeft die komkommer er mee te maken? Wel, die snelle supergezonde én lekkere pickle is met een komkommer héél eenvoudig te maken. Ja, we zouden het klassieke voorbeeld kunnen geven van zuurkool. Alle bomma's en oma's hebben het wel eens gedaan met witte kool... Zuurkool is óók fermentatie, dus familie van de pickle, maar dan een langzame. Langzaam gefermenteerde witte kool met wat zout in een pot. Onze grootouders maakten dat allemaal zélf en van die potten stonden er dus een hoop in een of andere kelder of kast. En die zijn pas goed op smaak als ze minstens een half jaar gestaan hebben. Niet zo met deze hier: dat is een snelle pickle.

Om dit lekkere bijgerechtje te maken heb je nodig:

• Een komkommer (nee toch...)
• 70 cl sterke tamari (die lekkere glutenvrije sojasaus van bij de biowinkel)
  
• Een klein scheutje sesam olie (wij gaan voor de bio versie van Terrasana)
  
• (optioneel) wat gedroogd zeewier, ook te vinden in biowinkels

Toegegeven, we zijn met deze komkommer PrepTalk blogpost even niet bezig met "gratis" of "super goedkoop", maar uitsluitend met "heel lekker" en "supergezond". Leve de uitzondering...

Eerlijk is eerlijk, dit gerecht heeft wat neven effecten. In de eerste plaats ervaar je dat de komkommer in je mond niet meer als komkommer aanvoelt. Die voelt nu knapperig aan als je er in bijt. Die "kraakt" als het ware. En lekker! Je darmgestel gaat je dankbaar zijn en dat ga je ervaren de dag erna. De boel "normaliseert". We laten de details hier even achterwege, kwestie van bij het "lekker" gevoel te blijven.

Hoera! We hebben het deze keer eens niet gehad over preppen of gratis, maar uitsluitend over heel lekker en supergezond. Met dank uiteraard aan die lieve Peter die ons dit gerecht heeft leren kennen. Wij zijn inmiddels fan!

Smakelijk!

PrepTalk
Wouter en Mepi

Je leest het goed. Soms kan afval heel erg nuttig en zelfs lekker zijn. Denk maar aan die heerlijke overschotjes van feest tafels die je de dag erna met smaak opmaakt. Maar er is meer dan dat.

Zuurdesem
Moedertje natuur heeft veel méér in petto dan wat de supermarkten en voedingsgiganten je proberen wijs te maken. Dit keer gaat het over lekkere dingen en nog stijlvol origineel ook. Plus, heel eenvoudig klaar te maken, onwaarschijnlijk woke vegan en dan nog gratis ook. Heh? Ja, we zijn weer op dreef hier bij PrepTalk.

Hoe denk je dat lang geleden mensen brood maakten, zonder al die hulpstoffen die er vandaag door de bakkerijen aan toegevoegd worden? Zuurdesem. Watte? Zuurdesem. Een borrelend en bruisend mengsel van water, meel en de bacteriën die in de lucht hangen.

En wat heeft dat met afval en crackers te maken? Goeie vraag. Volg even de redenering: van zuurdesem heb je altijd wat "overschot" ("afval") als je brood bakt. Je gebruikt immers nooit de volledige hoeveelheid gemaakte zuurdesem en in veel handboeken om zuurdesem brood te bakken beschouwd men de overschot als "verloren". Maar als je nu eens géén brood bakt en enkel die eenvoudige "overschot" maakt, steekt het niet zo nauw met de juiste verhoudingen en de kwaliteit ervan, maar is die perfect geschikt om heerlijke vegan zuurdesem crackers mee te maken. Zónder dat je er iets extra moeilijks of speciaals voor hoeft te doen.

Hoe dan?
Wees verbaasd:
(1) je mengt de juiste verhouding water en meel.
(2) je laat dat een tijdje staan
(3) je giet het uit op een bakplaat en bakt het mengsel af
(4) klaar.

Eenvoud siert
Ja. Zo eenvoudig is het. Kwestie van ongeveer de juiste verhoudingen te gebruiken, af en toe wat te roeren, een mooie dunne laag te maken op je bakplaat en misschien wat te decoreren met sesamzaad of wat kruiden. En kijk naar de basis: enkel water en meel zijn de noodzakelijke bestanddelen. Daar kan zelfs een hyper-woke persoon blij van worden... Zeg nu zelf: ideetje voor de feestdagen?

Zoals bij de meeste van dit soort budgetvriendelijke recepten is de basis heel eenvoudig. Het biedt je de mogelijkheid zelf verder te gaan experimenteren, zaken toe te voegen, smaakjes proberen, je fantasie is de enige beperking. Wij ervaren zelf dat de pot met zelfgemaakte zuurdesem crackers sneller leeg gaat dan de doos met gekochte koekjes... en o ja, wil je het eerst zelf eens proberen onder ervaren begeleiding, kan je daar een korte workshop voor volgen.

En over hoe je zelf eenvoudig brood kan bakken met enkel water en meel (ja, zónder iets anders...) zullen we het een andere keer hebben.

Geniet alvast van je afval-crackers!

Van harte
PrepTalk
Wouter en Mepi

Dat krijg je ervan als Antwerpenaar... je partner uit de Efteling ontvoeren... wat ligt er dan op je bord? Patatjes of aardappelen? En in het begin geamuseerde blikken als je het over een "tas" koffie hebt. Mooi toch, die verschillen in taal? Vooral grappig als er kleinkinderen op bezoek komen. Ze kijken dan vreemd op als opa in het Antwerps begint te praten. Het is vooral grappig als ze eens terug thuis zijn. De verbaasde opmerkingen van hun ouders als die twee hummeltjes daar vrolijk "De Paterkesdans" van Katastroof meezingen. Yes! Cultuur!

En het wordt helemaal goed als die kleintjes (2 en 4) eens op bezoek zijn en mee de aardappelen uit de patattenzakken mogen halen. Oogsten is beter gezegd. De blije oogjes als ze weer een aardappel in de grond gevonden hebben en die triomfantelijk omhoog steken: "kijk eens oma, nog één!". Weten zij veel dat het kinderarbeid is... 😁

Aardappels doen groeien in zakken. De aardappel kweekzak. Gooi die woorden maar eens in een zoekmachine en wees verbaasd. Simpele (en vooral goedkope) sterke zakken in allerlei maten waar je heel makkelijk aardappelen in kan kweken. Al wat je nodig hebt is (slechts!) een halve vierkante meter in de buitenlucht. Een mini balkonnetje aan een appartement is al ruim voldoende. Als je een tuin hebt kan je natuurlijk méér doen dan één zak zetten: wat dacht je ervan een rijtje van die zakken te zetten zowel in de tuin langs de gazon als op je terras bijvoorbeeld?

Kennis en een extra budget heb je er in elk geval niet voor nodig. Je vult de zak met een laag van 10 à 15cm grond, waar je de aardappelen in duwt die al aan het schieten zijn en als het loof ervan zo'n 20cm groot geworden is, leg je er weer een laag van 10cm grond op. En dat herhaal je tot je bijna aan de rand van de zak bent. Oogsten doe je als het loof vergeeld en dor geworden is. Klaar. Graven en eten! 👍

Ja, zo eenvoudig is het echt. Die zakken zijn een gewéldige uitvinding en wat je zelf kweekt smaakt eens zo goed (en is vrij van opgespoten rommel). Ja, natuurlijk, je kan er in tuincentra "pootgoed" voor gaan kopen en dat in de grond duwen, je hebt dan erg veel keuze in verschillende rassen en smaken. En ja, je kan daar "speciale grond" voor aanschaffen in zakken en helemaal onderin eerst een laagje stro leggen en nog van die techniekjes. Die niet noodzakelijk zijn. Zonder werkt het ook. En wat soorten aardappelen betreft: Je kan ook enkele van je in de winkel gekochte laten liggen (gebruik daar dan de kleinste voor) en wachten tot ze beginnen schieten. En dan duw je die de grond in. Afhankelijk van de soort aardappel heb je oogst na 90 à 120 dagen. Zorg dat de regen aan de aardappels kan, of geef ze water (op je balkon bijvoorbeeld).

Bekijk het zo: de prijs van aardappelen in de winkel gaat in verontrustend stijgende lijn. En voor minder dan drie euro heb je al enkele kweekzakken (ok, ze komen dan wel van bij Temu uit China), maar de opbrengst ervan is een groot veelvoud. Twee kleine aardappeltjes die al aan het schieten zijn, leveren je na een paar maand in hun zak méér dan een kilo oogst. En het kost je buiten de zakken enkel wat grond, regenwater en liefdevolle aandacht... Gegarandeerd zitten er dan tussen je lekkere trofeeën ook hele kleine aardappeltjes, te klein om te eten, maar die zijn dan weer de perfecte start van je volgende patattenzak. Bingo! Je budget en je smaakpapillen zullen je dankbaar zijn.

Als je het geluk hebt al een moestuintje te hebben, is het een mooie aanvulling. Sterker nog, als je die zakken op een rijtje zet is het een stevige afbakening tussen twee percelen, die nog opbrengt ook. En met die extra ruimte krijg je de gelegenheid om te experimenteren. Kweek zo verschillende rassen, zodat je na enkele seizoenen goed weet welke aardappelen je het lekkerst vind en dus daar meer zakken van gaat zetten. Zo kan je ook je seizoenen oprekken. Op verschillende momenten in het jaar kan je zakken opstarten en zo ook verschillende oogstmomenten hebben. Aan jou de keuze.

Wij genieten alvast van onze oogst en van de pretlichtjes in de ogen van onze twee kleine helpers die maar wat graag met hun handen in die zakken naar trofeeën graven...

Warme groet,

PrepTalk
Wouter en Mepi