Van jongs af (lees de jaren '60) was er in ons gezin contact met veel verschillende vormen van zorg. Geneeskundige zorg. De eerste herinnering daarover ging over een kinderarts. Latere herinneringen gingen over de huisarts. De eerste was niet mijn favoriet, die vertelde mijn mama dat ik op dieet moest. Ik was nog een kleuter.

De herinneringen aan de latere huisarts waren heel anders. Hij was tevens homeopaat en nam de tijd om te luisteren en hij schreef korreltjes en dosissen voor. Die beterschap brachten. En we wisten dat de wachtkamer steevast tjokvol zat en je er vele uren moest voor uittrekken. En ja, hij deed ook nog huisbezoeken. Als ik er nu aan terugdenk, concludeer ik dat die man bijna geen privéleven meer kon hebben.

Een groeiend gezichtsveld
Stap voor stap breidde de horizon zich uit. Een verhuis maakte dat er een andere huisarts bezocht werd. Die zich (toeval bestaat niet) eveneens bekwaamd had in de homeopathie, maar daarbovenop nog Chinese geneeskunde had gedaan, acupunctuur en nog wat andere zaken. Ineens was het woord "moxa" geen onbekende meer.

Twee gemeentes en een verhuis verder, werd de huisarts een antroposofisch arts, die uiteraard ook klassiek geschoold was en, ja hoor, er ook homeopathie had 'bijgedaan'. Van die vrouw leerde ik dat het zelfherstellende vermogen van het menselijke lichaam heel erg goed werkte en dat het niet de bedoeling is van de 'geneeskunde' om dat tegen te werken. Zo vond ze dat een klein kind dat koorts heeft niet tot bij een arts hoefde te komen, laat staan geneesmiddelen moest nemen, zolang de koorts niet boven de 40,5°C gestegen was. Uiteraard goed omkleed met wat de ouders dan voor dat kind konden doen (wikkels leggen, afkoelen, veel liefde geven, overleggen met de arts, etc..)

En elk van die artsen nam het "primum non nocere" principe heel ernstig. In't Vlaams: "ten eerste, doe geen kwaad" of "vooral niet schade toebrengen" Het is de kortste samenvatting van de Eed van Hippocrates die je kan vinden.

En toen kwamen de lockdowns
De tijd ging voort, die eigen kinderen gingen vervolgens hun weg en je houdt dus qua gezondheidszorg enkel nog rekening met jezelf en je partner. Mooi zo. Tot in de loop van 2020 bleek dat dat ineens veel moeilijker werd. Je moest bij sommige artsen en organisaties aan voorwaarden voldoen om zorg te krijgen. Vreemd. En zélf mochten we ineens geen zorg meer geven, ook al drongen onze klanten er op aan. Lockdowns. En, veel erger nog, discriminatie. Gezinnen met hoog oplopende ruzies, families die uiteen spatten, kinderen met bergen stress, het zit in ons geheugen gegrift. Ineens hoorden we via allerlei wegen dat het zelfgenezend vermogen van het menselijk lichaam niet te vertrouwen was en dat daar extra maatregelen voor moesten getroffen worden. En dat die aanbevelingen vooral niet mochten bevraagd of bekritiseerd worden. Nog véél vreemder.

En of wat je dan hoorde of las juist was of niet, feit is dat er gediscrimineerd werd op basis van persoonlijke medische keuzes. En dat voelde niet goed.

Samenzorg
Dat veranderde toen de organisatie Samenzorg op ons pad voorbijkwam. Wàt een verademing. Géén discriminatie, respect voor de keuzes van elk individu, erkenning van de mens als een geheel van zowel fysieke structuur als mentaal zijn, erkenning van het goed werken van het menselijke immuunsysteem en het zelfhelend vermogen... kortom een organisatie die sterk onze aandacht trok. Meer informatie opgevraagd, in gesprek gegaan en ineens waren we een "inloophuis".

Inloophuis
Samenzorg wil een verbindend platform zijn tussen aanbieders van zorg enerzijds en de zorgvragende mens anderzijds. Zonder discriminatie, zonder vooroordeel, maar wél met de insteek oog te hebben voor alle aspecten van de mens. Daar hebben we wel oren naar.
Daarom hebben we onze praktijk enkele uren per week als inloophuis opgezet.  Een inloophuis is een herkenbare, goed bereikbare en veilige plek waar je tijdens bepaalde dagen en uren vrijblijvend kan binnenwandelen voor een gesprek en een luisterend oor. Er wordt géén therapie gegeven, we luisteren.

Zelfzorg
Een deel van wat wij zelfzorg noemen (en deze blog gaat over zelfzorg) is dat wat je graag doet en wat je ook goed kan, inzet voor de maatschappij. Mensen helpen hun kracht (terug) te vinden en ze zien groeien, daar word je warm van. Samen met anderen groeien naar vreugde of samen intense momenten mogen beleven, ook al komen daar tranen bij, dragen bij aan je groei als mens. Iemand die op het depressieve af binnenkomt en die even daarna er in slaagt toch een glimlach te tonen en dankt voor de inzichten zijn de mooie momenten.

Bijdragen aan de maatschappij door zélf het voorbeeld te geven van respect, verdraagzaamheid, liefde en mededogen is meebouwen aan de nieuwe maatschappij. In gelijkheid, in kracht.

In dat perspectief is goed voor jezelf zorgen, ook bijdragen aan de anderen, aan de maatschappij.

Moge je zelfzorg steeds bovenaan je agenda hebben staan, waar je ook bent, wat je ook doet.

Succes!

PrepTalk
Wouter en Mepi

Je was buiten in de zon hangen en dan een half uurtje later weer kurkdroog binnenhalen. Nu kan het niet meer, oktober is in volle gang. Typisch iets voor midzomer, denken we dan. Het gevoel en de geur die zongedroogde was heeft, is toch iets speciaals. Klopt, handdoeken kan je bijna kraken, zo hard kunnen ze soms zijn, maar dat heeft voor sommige mensen net dàt extra. Dekbedden, lakens en T-shirts bijvoorbeeld vinden wij twee béter zo... En gelukkig is dat niet voor iedereen zo.  Ik zie het gezicht van sommige van onze kennissen al scheef trekken bij het idee... Andere kledingstukken willen wij dan weer wat "zachter" aanvoelen. Je hebt het door: deze post gaat over wasverzachters.

In onze eerste post van de blog hadden we het over wasmiddelen. Heel eenvoudig en goedkoop je eigen wasmiddel maken. Dat kan dan als basis dienen voor een hoop "speciale" versies ervan. De essentie van die post was duidelijk: eenvoudig, goedkoop en werkt evengoed. En nu we het toch over zachtmakers gaan hebben: met het zelfgemaakte wasmiddel uit de eerste blogpost is je was minder hard (!) als je ze laat drogen in zon en wind. Nóg een voordeel.

Met deze post borduren we wat verder op dit thema met de wasverzachters. En we gaan op dezelfde trend door: ken jij de prijs per beurt van een dosis wasverzachter? En doe jij de "aanbevolen hoeveelheid" in je wasmachine, of schenk je "een geut"? Even opzoeken bij consumentenorganisaties leert dat de gemiddelde gebruiker een veel grotere dosis gebruikt dan voorgeschreven door de fabrikant. Redenen genoeg dus om even na te gaan of je ook de wasverzachter zélf kan maken en zo extra goed voor je budget kan zorgen.

Eenvoud.
Misschien is het je intussen duidelijk geworden: als het niet eenvoudig is, willen we het niet weten. Dan begint geen kip eraan. Gelukkig geldt het ook voor de wasverzachter: er is een héél eenvoudig en goedkoop alternatief voor de supermarkt-versies ervan.

Aan de slag: je doet een liter azijn in een grote glazen pot. Daarbij doe je 1 citroenschil, 1 appelsienschil, enkele kruidnagels, wat rozemarijn en wat tijm. Goed mengen. Doe daar weer een liter azijn bij. Laat minstens 2 weken staan. Liever 4 weken. Zeef het mengsel en doe het in een goed afsluitbare glazen pot. Voeg er 10 à 20 druppels van je favoriete etherische olie bij, goed mengen. Klaar.

Citrus Azijn
Je hebt met bovenstaande recept citrusazijn gemaakt. Je zal merken dat na twee à drie weken de azijngeur verdwijnt. Het resultaat is het basismengsel om nog veel méér schoonmaakproducten te maken en is op zich al perfect geschikt als wasverzachter.
De kruiden bepaal je naar eigen smaak en geur. Een andere combinatie is bijvoorbeeld limoenschil met tijm of een grapefruit schil met pepermunt. Jouw keuze, jouw creativiteit, jouw geurtjes.
En wat de schillen betreft: je kan "in het seizoen" wat schillen bewaren door ze in een zakje in de diepvries te leggen, zo heb je steeds voorraad van je favoriete schillen voor in je azijn mengsel tegen de tijd dat je weer een fles wasverzachter gaat maken.

Dit recept is niet het enige. Maar wel eenvoudig. Er zijn méér manieren om heel goedkoop zélf goeie wasverzachter te maken, gooi gewoon wat zoektermen het web op en kies het recept dat je het beste ligt. De citrus azijn gebruiken we zelf ook en we zijn er best tevreden van.

Zelf aan de slag gaan met al dit soort dingen is méér dan enkel wat voor je budget zorgen, het is voor ons ook een bron van vreugde. Zélf dingen maken, creatief bezig zijn. En al wat je in vreugde doet, is zelfzorg. Vreugde is één van de vele paden naar geluk en naar een mooiere, betere toekomst voor jezelf.

Succes!

PrepTalk
Wouter en Mepi

Wat een heerlijke tekst is dat toch. Moet Just Nix. Staat op een T-shirt dat in centrum Antwerpen te koop is. Allen daarheen. Of je laat die natuurlijk zélf drukken bij een van die online T-shirt drukkers... Keuze genoeg.

Die tekst klinkt zo fundamenteel juist dat die steeds weer een glimlach op het gezicht tovert. Zéker bij mensen met een goeie dosis "gezond verstand". En vooràl bij kinderen. En lachen & glimlachen is een vorm van zelfzorg, heel erg gezond, dat lachen. Je lijf, je "Zijn" weet dat. En geniet ervan.

Je moet just nix. Toch ervaren we steeds meer "moeten" regeltjes die boven onze hoofden beslist worden "voor uw eigen goed". Nieuwe dingen die je "moet" of "niet mag". Sorry hoor, maar als iets "voor ons eigen goed" is, kunnen wij daar zélf wel over oordelen. Dat hoeven overheden en politiekers niet voor ons te doen. Laat staan onverkozenen of incompetente geparachuteerden.

Laatst hoorden we nog roepen "we moeten geld sturen naar een oorlog". Moeten? Wablief? Escaleren? Nog méér oorlog? En het gaat hier niet over wie goed of wie fout is. Ook niet over wie begon of wie niet. Het gaat erover dat er boven onze hoofden over iets heel belangrijks beslist wordt, waar we iets voor "moeten" wat we niet willen.

Censuur
Oh ja, en nog wat: We horen steeds luidere stemmen van sommige mensen met lange tenen dat je "op je woorden moet letten". Moet? Echt? Waarom? IK MOET JUST NIX. Het hebben van een eigen mening is onderdeel van het mens-zijn. Een geboorterecht. En die mening zegt enkel iets over jezelf, niets over "de ander". Het uiten van die mening wordt in een échte democratie gelukkig goed beschermd. In onze grondwet staat dat er vrijheid is van meningsuiting. Maar. Laat nu net dàt hier stevig onder druk staan. Laat nu net dàt uitgehold worden door de politiekers die wij met zijn allen gekozen hebben. Politiekers met lange tenen onder druk van kiezers met lange tenen. Een kleine minderheidsgroep. Onder druk van " maar het is kiesvee". En ja, dat is onze heel persoonlijke mening. Nu weet je ineens één van die honderd redenen waarom wij (PrepTalk - Wouter en Mepi) heel bewust politiek dakloos zijn.

Het uiten van een mening zegt enkel iets over de persoon die die mening uit. Niets over een ander. En ja, je kan een mening uiten op vele verschillende manieren. Respectvol of niet. Maar het blijft slechts een mening. Dàt beperken is censuur. Verboden door de grondwet. Uitgehold door politiekers en sommige rechters. Rechters die benoemd werden door politiekers. Maar hoe zit dat dan met humor? Dàt is voor een volgende blog.

Stemadvies
Dus neen, op deze vrijdag voor de gemeenteraadsverkiezingen krijg je van ons géén stemadvies. We zouden niet eens weten op wie. Maar maak er wél een leuke zondag van. Geniet.

Kids
Het "ik moet just nix" heeft plezante effecten op kinderen. Je merkt hoezeer sommige het woord "moeten" al op jonge leeftijd een vast onderdeel van hun taal hebben gemaakt. En dan als oma of opa daarop reageren met "ik moet just nix" doet hen verbaasd kijken. Jij moet niets, lieve schat, je mag dingen of je wil dingen of je kiest voor dingen. Van moeten krijg je stress. En van stress wordt je ziek. Misschien ook voor jou een eerste stap naar minder stress in je leven? Vervang het woord moeten door wat anders. Ik màg wat doen, ik wil wat doen, ik kies ervoor iets te doen. Die uitspraken hebben een héél andere energie. Probeer maar. Het is een stukje zelfzorg dat mee helpt onze wereld wat mooier te maken.

En neen, jij moet just nix.

PrepTalk
Wouter en Mepi

De magisch kleuren van het najaar zijn er weer. genieten van al dat moois is nu volop aan de orde. Even met jezelf op een bankje gaan zitten en dat moois over je laten komen.
Samen met al dat moois voor de ogen in dit seizoen is er ook al dat moois voor je maag. Ze vallen... de kastanjes... een van de prachtige vormen waarin dit heerlijke oogst seizoen ons verwent. En de tamme kastanjes zijn heerlijk om in vele vormen te eten, maar wist je dat je ook met de wilde of paardenkastanjes wat kan doen? En dat dat (wéér) uitermate goed is voor je budget?

In de wilde kastanje zit een stofje dat saponine heet. In gewone taal "zeepstof". Dat kan je er uithalen door de kastanje simpelweg te laten weken in water. En jij beslist zélf of je er veel of weinig werk aan wil hebben... Lees verder en wees verbaasd over de eenvoud:

Het eenvoudigste en goedkoopste wasmiddel:
Vind 4 paardenkastanjes en hak ze elk in vier stukken. Doe ze in een pot en doe er een liter water bij. Laat 24 uur staan. Zeef het vocht. Klaar. Je hebt (geurloos) wasmiddel!
Vul je wasbolletje zoals gewoonlijk met het gezeefde vocht en wassen maar!

Wil je het nog sneller? Kan ook. Doe dan de kastanjes in een blender en hak ze fijn. Doe ze dan in je pot, giet er de liter water op, schudden en na een kwartiertje heb je je wasmiddel al! Wel goed zeven want je wil de brokjes en stukjes niet in je was en leidingen hebben.

Klinkt (weer) erg eenvoudig hé. Juist. Dat is het ook. En goedkoop. Zéker. We horen je al denken: Wat zijn de nadelen? Eén hebben we zelf ondervonden: kastanjes vallen enkel in dit seizoen... Nee toch! Dit wasmiddel bewaart geen maanden. Als je je liter opgebruikt hebt, vul je de pot nog eens bij met wéér een liter, weer even schudden, klaar. na die tweede beurt is de saponine wel bijna op.

Het feit dat dit wasmiddel geurloos is, is voor velen een voordeel. Als je echter die droomgeurtjes van wasmiddelen uit de supermarkt gewend bent, kan je in het gezeefde vocht wat druppeltjes van je favoriete etherische olie doen. Mengen, klaar.

Durf je?
De échte vraag is natuurlijk of dat je dit durft doen in je gezin, in deze maatschappij. Heb je het lef in te gaan tegen wat de kranten, magazines en TV je willen doen geloven? Zij brengen immers enkel wat hun adverteerders willen dat ze brengen. Wiens brood met eet, diens woord men spreekt. Eerlijk: in welke krant of tijdschrift heb je dit recept al op de voorpagina zien staan ten voordele van hun lezers? Durf gezond-kritisch te zijn voor al wat je leest, hoort en ziet. En stel jezelf voortdurend de vraag: "is dat wel zo?". Ook met wat je hier leest. Geloof ons vooral niet, probeer het gewoon zelf uit. Wij beweren niet dat we de waarheid in pacht hebben, wij brengen jou enkel onze waarheid, onze mening. En alle meningen mogen er zijn, het zijn tenslotte alleen maar meningen. En die zeggen enkel iets over de persoon die de mening uit, niets over een ander.

Nog van da!
Eenvoud, dat vinden wij belangrijk. Als een recept leest als een wetenschappelijk artikel hoeft het voor ons niet. En als je er de Lotto voor moet gewonnen hebben om het te kunnen klaarmaken met een hoop toestellen of speciale ingrediënten ook niet. Wij van PrepTalk gaan voor eenvoud en budgetvriendelijkheid. Ook al beweren de grote marketingmachines van de wasmiddelbedrijven wat anders. Je mag dus nóg eenvoudige en goedkope wasmiddelen van ons verwachten in deze blog. Abonneer je daarom gratis op updates.